“Με την σύζυγό μου γνωριστήκαμε όταν ήμασταν φοιτητές, στα 20 μας. Για εμένα ήταν η πρώτη σχέση με την οποία φτάσαμε και στην ερωτική πράξη.

Για αυτή, από όσο λέει, ισχύει το ίδιο. Δεν θα χαρακτήριζα την αρχή της σχέσης μας ως κεραυνοβόλο έρωτα, αλλά περισσότερο σαν μια κολακεία για το ενδιαφέρον που μου έδειχνε που τελικά με οδήγησε στο να την ερωτευτώ και να την αγαπήσω.

Πριν την γνωρίσω είχα πάρα πολλά ενδιαφέροντα και το πρόγραμμα μου ήταν γεμάτο δραστηριότητες και χόμπι. Σιγά σιγά κάνοντας υποχωρήσεις για να διατηρήσω αυτή την σχέση (έχοντας αναγνωρίσει στο πρόσωπο της τον μελλοντικό ρόλο της μητέρας των παιδιών μου, μιας και ήταν στοργική, καλή, περιποιητική κλπ κλπ), άφησα πολλά πράγματα που με ευχαριστούσαν και στην θέση τους έβαζα στιγμές με την γυναίκα αυτή.

Στα 5 χρόνια σχέσης, λοιπόν, είχα την πρώτη κρίση. Της ζήτησα να χωρίσουμε γιατί αναζητούσα εμπειρίες με άλλες γυναίκες γνωρίζοντας ότι είναι πολύ πιθανό, αν συνεχίσει αυτή η σχέση σε γάμο, τα απωθημένα να έβγαιναν στην επιφάνεια με απρόβλεπτες συνέπειες. Μετά από 6 ταραχώδεις μήνες, με αρκετές «εφηβικές» ατασθαλίες και ενώ κάναμε σεξ και με την γυναίκα αυτή αλλά σαν «παράνομο» ζευγάρι και 2 ολοκληρωμένες ερωτικά σχέσεις, αποφάσισα να γυρίσω σε αυτή και να της ζητήσω να παντρευτούμε με την υπόσχεση ότι δεν θα την αφήσω ξανά.

Έτσι κύλησε η σχέση μας, παντρευτήκαμε και κάναμε 2 παιδιά. Η καθημερινότητα και τα παιδιά έφθειραν μέρα με την μέρα την σχέση μας. Δεν είχαμε χρόνο ο ένας για τον άλλο, είχαμε 7 χρόνια να βγούμε μαζί για ένα ποτό, ενώ ερωτικά συνευρισκόμασταν όλο και πιο αραιά (μπορεί και 1 φορά τον μήνα) μιας και δεν είχαμε κανέναν να κρατήσει τα παιδιά και έτσι τα είχαμε συνεχώς μαζί μας. Το αίσθημα ότι είμαι απλά κουβαλητής στον γάμο αυτό και ότι δεν την ενδιαφέρει να είμαι ευτυχισμένος αρκεί να φέρνω κάποια χρήματα στην οικογένεια, με κυρίευε μέρα με την μέρα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >
Πηγή: www.tilestwra.com

Κοινοποιήστε στο Facebook

Διαβάστε ακόμα